آنلی شکلی مشمولتر از اینلی است

بعد از ترمیم دندان ها، لب ها حالت راحت تری دارند و شکل ظاهری دهان فرد طبیعی تر خواهد بود. زمانی که دندان صدمه دیده و سپس از دست میرود، این مسئله از اهمیت بالاتری برخوردار خواهد شد، چرا که در این حالت فشار بیشتری به سایر دندانها طبیعی وارد خواهد ترمیم فوری دندان شد.

در تحقیقات آکوئیلینو ( Aquilino) که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، وضعیت ۴۰۰ دندان عصب کشی شده مورد ارزیابی قرار گرفته و مشخص شد دندانهایی که روکش نشده بودند، شش برابر بیشتر از دندانهایی که روکش شده بودند، از دست رفتند. در تحقیقاتی که توسط ناگاسری ( Nagasiri ) صورت گرفته و در سال ۲۰۰۴ منتشر شد ۲۲۰ دندان آسیاب بزرگ که پس از عصب کشی روکش نشدند مورد بررسی قرار گرفتند. ترمیم نهایی که قرار است بر روی دندان قرار بگیرد، باید طول عمر خوبی داشته باشد. بسیاری از دندانهایی که عصب کشی میشوند، پیش از این دچار پوسیدگی زیاد یا آسیب دیدگی ناشی از شکستگی بوده اند، بنابراین ساختار آنها تضعیف گشته است.

در صورتی که پیش از این دندان آسیب دیگری ( پوسیدگی گسترده، پرشدگی یا شکستگی) ندیده باشد میتوان آن را تنها با پر کردن دندان که روشی محافظه کارانه تر است، ترمیم نمود. طلا اجازه نمیدهد آب دهان، باکتری و ذرات غذا طلا در سوراخ ناشی از پوسیدگی نفوذ کنند. برای مثال در مورد دندان عصب کشی شده که آسیب زیادی ندیده است، میتوان سوراخ دسترسی را به شکل محافظه کارانه ای ایجاد کرد تا بخش زیادی از ساختار دندان از دست نرود. از پرکردگیها همچنین برای ترمیم دندانهای شکسته یا آسیب دیده و دندانهایی که در اثر سو استفاده ساییده شدهاند (مانند ناخن جویدن یا تراش ترمیم دندان نی نی سایت دندان) استفاده میشود.

سپس محیط دندان را ازهرگونه پوسیدگی و وجود باکتری پاکسازی میکند و مواد همرنگ دندان را بصورت لایه لایه روی حفره دندان قرار میدهد وبر روی هر لایه پرتو سفت کننده ویژهای تابانده میشود. اما در مورد دندانهایی که پیش از درمان ریشه، پرشدگی بزرگ یا پوسیدگی گسترده و یا شکستگی داشته اند، احتمالاً بهترین گزینه روکش دندان است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *